Mimo trudności w hodowli tych pięknych szlachetnych rybek wielu akwarystów poświęca im swój wolny czas. Za granicą a także w kraju powstały kluby miłośników Poecilia reticulata, zrzeszające sympatyków tej rybki. Organizowane są wystawy oraz konkursy, Mistrzostwa Polski i Mistrzostwa Europy, wyłaniające najznakomitszych hodowców pawich oczek.
Dlaczego rybki te są tak popularne i tak pociągające? Na to pytanie starano się wielokrotnie odpowiedzieć. Wydaje się, iż najtrafniej zalety hodowli pawich oczek ujęli dwaj znakomici amerykańscy hodowcy Leon F. WHITNEY i Paul HAHNEL (1958), którzy zestawili listę „powabów” gupików, oto one:
1° łatwość hodowli,
2° bezproblemowe karmienie,
3° szybkie rozmnażanie,
4° barwność,
5° możliwość tworzenia nowych odmian,
6° odporność na choroby,
7° „czynnik czasowy”,
8° brak agresywności,
9° niepłochliwość.
Otóż takie zestawienie sporządzili ponad 30 lat temu akwaryści, którzy hodowali wiele gatunków ryb, między innymi tzw. ryby problemowe i mieli możliwość oraz skalę porównania; dla nich gupik oczywiście wydawał się być rybką bezproblemową.
Jednak, kto chce zdobywać nagrody podczas konkursów pawich oczek, tworzyć nowe odmiany i mieć zdrowe i piękne kolekcje tych ryb, - musi stosować określony tok hodowlany. Droga do sukcesów jest trudna, lecz jej pokonanie daje wiele satysfakcji. Gupik to nie tylko rybka ciesząca hobbystów - to również obiekt badań. Już dawno, jak tylko poznano dużą zmienność ubarwienia gupików, prawie od razu zainteresowały się nimi pracownie genetyczne. Dzisiaj gupiki, obok muszki owocowej, jest jednym z podstawowych obiektów badań genetycznych.
